lunes, 13 de mayo de 2019




AS MULLERES E OS MARIÑEIROS
As mulleres dos mariñeiros
Quedan na casa a traballar
E pregan por seus compañeiros
Que arriscando están no mar
Hoxe hai tronos, hai galerna
Quizáis non poidan pescar
Seica nalgunha praia
A “capa” co barco están
A chabola están chamando
Por mor que noticias hai
Quince días xa pasaron
O barco estará a chegar
“Chegan o Venres a noite”
O armador ven de anunciar
O Sábado mais alto prezo
Na Lonxa vai arranxar
As mulleres a espera
No peirao están a ollar
Alá po lo horizonte
Os barcos ven de asomar
“O Wenceslao trae “capote”
Vén suspendido no mar
“Váia traballo que teñen
Traballar e non gañar”
Traen tarefa para casa
Palangres para “alistir”
Desenredar os enredos
Na “madre” que correxir
Moita “barsolada” nova
Moito “anzuelo” que “empatar”
Pra que lles paguen moi pouco
Un par de pescadas, non máis
Esa e a triste sorte
Do que traballa no mar
Coma os mineiros na mina
Onde tesouros non hai
E si algún tesouro atopan
Alá agochado no mar
As “larpeiras” da Ferrería
Están prestas a axexar
Pra que non chegue o fogar enteiro
O que atoparon no mar
¡Probes mulleres que sofren
coque seus homes lles dan!

Elas van a Ribeira
A Ribeira do Berbés
Van decir adios os mariñeiros
Os mariñeiros de Baixura
Van decir adios os compañeiros 
Que ían ariscar a vida
Alá van os mariñeiros
Camiño da alta mar
Alá van meus compañeiros
Quen sabe se voltarán
Van a peito descuberto
Van a guerrear co mar
Van arrincar os tesouros
Que o mar non quer entregar
Van soportando galernas
Loitando co temporal
Van entre brétemas metidos
Que lles impide mirar
Van en barcos de madeira
En condicions inhumáns
Moitos sen roupas d´auga
Que os protexa do mar
Cando van, van vigorosos
Descansados do seu lar
Cando ven, ven esgotados
Queimados de pelexar
Traen cardenais no corpo
Cheas de feridas as mans
E os corazóns doidos
De tanto golpe de mar
“Xa entra o Wenceslao”
oín na Ribeira berrar
“Parés que ven sellado,
Vén enterrado no mar”
“Se vén do Gran Sole, pescada
Palometa, se da costa de Portugal
Dín que venderán o Sábado
O prezo mais alto vai”
Esos son os mariñeiros
Que no porto agardando están
Familiares que angustiados
Os desexan abrazar
Moitos, son os mariñeiros
Que se aforgaron no mar
O mar cobra sempre caro
A fame que vai quitar
O medo queles pasaron
¿Cómo esquecer poderán ?
Os compañeiros que foron polo mar abaixo
Grabados no corazón están
Borrachos de augardente e viño
Esquecer nos seus fogares tentarán
Algún poida que o consiga
Mais, outros seguro, non o lograrán
¡Nas tumbas dos mariñeiros
Nunca mirei crecer flores!

sábado, 11 de mayo de 2019




EL SOLITARIO

Si yo te amara, mi amor yo te daría
Y su entrega sería directa, perfecta
Pero no te amo y por lo tanto mentiría
Y nunca sería mi conducta correcta

Es tal el dolor que sale de tu pecho
Que es volcán de lava, es un desierto
Dejando huella en tu rostro maltrecho
Siendo tu futuro, un futuro incierto

Yo vago libre, como vaga el viento
Como el ave libre que quiere volar
No quiero estar preso y preso es amar

Voy de rosa en rosa oliendo su aroma
Como abeja recojo su néctar al pasar
Para en solitario poder disfrutar

CENEME-11/05/2019

jueves, 25 de abril de 2019


MES DE ABRIL,2019

Cuando contemplo éste mes de abril
Por indómitos vientos asaltado
Y el frío que azota fiero, febril
Me tiene en esta casa acobardado
Como hombre en la tierra sepultado

El dolor se hace mucho más fuerte
Quedando el alma en silenciosa pena
Sufrimiento para el corazón doliente
Con la sangre congelándose en la vena
Y las lágrimas la fuente tienen llena

Sufre el hombre en su cruel destino
Sin esperanza en vida tan dura
Al sentirse olvidado en lo divino
Sin sentimiento de amor y de dulzura
Carente de caridad y de hermosura

Pasará pronto la inestable primavera
Las lluvias darán paso al verano
Traerá el calor que impaciente espera
La tierra, para madurar el grano
Con el cual alimentar a tanto hermano

CENEME-25/05/2019

sábado, 13 de abril de 2019


NOTA.- LOS HIJOS NO DEBEN IRRITARSE TANTO, NI FALTAR AL RESPETO A LA MADRE QUE INSISTENTE LES OFRECE COMIDA, PORQUE ¿ES BUENO EL PERRO QUE MUERDE LA MANO QUE LE DA DE COMER? OJALÁ NUNCA PASEN HAMBRE Y NO TENGAN QUE MENDIGAR LA COMIDA.
CENEME.-13/04/2019

lunes, 1 de abril de 2019




PARA EL DIA DE LA MADRE

Siento una tristeza profunda
Porque ya no estás junto a mí
En el Día de la Madre rezo en tu tumba
Me duela saber que ya no estás aquí

Fue tu amor por mí siempre constante
Tu devoción por mí no tenía fin
Me mimaste como tierna amante
Para ti siempre fui tu delfín

Siempre dije a los cuatro vientos
Que como madre eras la mejor
Ojalá encuentres Paz en ese puerto
Y que el Señor te cuide con amor

D.E.P. AMÉN

lunes, 18 de marzo de 2019





SE PIERDE TODO

Nos vamos todos, nos lleva el tiempo
Las juventudes, las lleva el viento
Nos vamos todos, maldita suerte
Tu quedas triste y yo sin tenerte

Bella siempre tu mirada, no puedo verte
Mi destino me guiaba, yo por quererte
Agotados estamos de tanto andar
Todo lo vivido gastado está

Nunca será lo mismo, la soledad
La traerán los años, vendrá con la edad
El tiempo vivido, no volverá
Todo lo aprendido, se perderá

Céneme-18/03/2019


miércoles, 6 de marzo de 2019




LA VIDA Y EL TIEMPO

La vida es un tiempo
Que va dejando al pasar
Tantos seres conocidos
En nuestro peregrinar
Al andar por los caminos
Que no podrás regresar
Porque los vientos te llevan
A cualquier otro lugar
Para encontrarte de nuevo
Que tienes que comenzar
A dejar nuevas pisadas
En tierras que has de hollar
Dejando atrás conocidos
A los que nunca verás
Y es tan rápido el camino
Tan aprisa nuestro pasar
Que cuando llegas a viejo
Te paras a meditar
Las experiencias vividas
Eso solo quedará

CENEME-06/03/2019